اين يكي (با لبخند): در درياي تو قطره بودن موهبتي‌ست!
آن يكي (با خود گفت): غلط كردي! مثل سگ دروغ مي‌گويي! اگر كمي به تو بي‌توجه باشم نه چندان كه دريا به قطره است، به جز اخم تو چيزي نصيبم نخواهد شد! (و فقط خنديد و سكوت كرد چرا كه مي‌دانست صداقت لحظه‌ي مرگ عشق است)